Wat zijn hopscheuten?

Hopscheuten lijken op sojascheuten

Hopscheuten lijken op sojascheuten, maar er is een duidelijk verschil: bij sojascheuten gaat om gekiemde zaden, de hopscheut groeit op de wortel van de hopplant. Wie al eens een hopplant geplant heeft weet het, het is een “woekeraar”! Dat betekent heel veel nieuwe scheuten, echter om een goede hopopbrengst te hebben werden en worden de scheuten gedund, d.w.z. de hopboer behoudt slechts enkele scheuten per plant. De overige witte scheutjes vonden hun weg naar de tafel en bleken een luxe product te zijn in een periode van het jaar met zeer weinig verse groenten.

Hopscheuten groeien net als grondwitloof in grond.

De hopscheut wordt geoogst in het hopveld. Voor grondwitloof echter worden de wortels geoogst en nadien ingetafeld zodat er veel efficienter geoogst kan worden. De hopboer moet in weer en wind wroeten in de koude grond om de scheutjes te oogsten, het witloof groeit overdekt, vroeger onder golfplaten vandaag de dag beschikt de witloofboer over een grote witloofschuur.

Een opmerkelijke uitzondering vinden we in Poperinge. Naast de open veld hopscheuten vind je bij De Lovie een soort “tafelsysteem”. Hier heeft men de hop wortelkluit uitgegraven en forceert men de groei van de Poperingse hopscheuten BGA op een warme plek in een serre. Hier komen de eerste hopscheuten vandaan.

Hopscheuten in de keuken

In oorsprong arme boerenkost maar vanaf het midden van de 19de eeuw werden de hopscheuten een delicatesse. Koks houden het simpel, de fijne hopscheuten vragen geen lange kook- of stooftijden. Kort gebakken bij een stukje vis, een Sint-Jakobsvrucht of een simpel eitje en een fijn sausje, meer moet het niet zijn. De West-Vlaming combineert ze liefst met “tatjespap” en verse grijze garnalen!