Het Liers vlaaike is een van de oudste streekgebakjes uit de provincie Antwerpen. Het is wellicht meer dan 300 jaar oud. Het oorspronkelijke kleine gebakje mat 5 tot 6 cm in diameter en werd gemaakt van brooddeeg dat in houten vormpjes werd geduwd. Het brooddeeg vormde het koekje en werd gemaakt met warm water zodat dit kon verdampen en het deeg kon drogen. Dat droogproces duurde enkele dagen. Het ontvormde harde koekje werd vervolgens gevuld met een mengsel van beschuiten, siroop, melk, smaakstof en suiker en in de oven gebakken. Het mengsel kon verschillen van bakker tot bakker. Felix Timmermans schreef over het Liers Vlaaike in zijn boek ‘Keersken in de lanteern’ dat ze lang vers bleven, maar dat ze blootgesteld aan de zon verdrogen en dan ‘zo hard als gewapend beton werden om met geen hamer kapot te kloppen’. Lierse Vlaaikes worden gepromoot en beschermd door de Lierse bakkers aangesloten bij de Orde van het Liers Vlaaike. Zij werken met een standaard recept dat weinig afwijkt van het origineel. Het brooddeeg is samengesteld uit water, boter en bloem en wordt in metalen vormpjes geduwd van 5 cm diameter en 2,5 cm hoogte. De vulling bestaat uit een mengsel van paneermeel, kandijsiroop, melk en vierkruiden en verspreidt een heerlijk kruidige geur. De vlaaikes worden per stuk verpakt of per 10 in een rol.