Met nieuwjaar bakten huismoeders in West-Vlaanderen boterwafels voor hun familieleden en om weg te schenken als een geluksbrenger voor het nieuwe jaar. Daarom kregen ze de naam ‘lukken’, geluk wensen, dat in de Westhoek nog steeds gebruikt wordt als je bij iemand thuis nieuwjaar gaat wensen. Met bloem, kristalsuiker, eieren, boter en zout werd met de hand een deeg gevormd. Dat deeg liet men een nacht rusten op een koele plek. De volgende dag werden de wafeltjes gebakken op de Leuvense stoof in een speciaal ovaalvormig ‘lukkenijzer’ met ruitjespatroon.

Koekjesbakker Jules Destrooper uit Lo-Reninge lanceerde in 1890 een eigen recept voor deze traditionele nieuwjaarswafeltjes. Het werd zo’n succes dat steeds minder huismoeders hun lukken zelf bakten. Zo worden de boterwafeltjes van Destrooper bovendien ver buiten de Westhoek verspreid. Ze worden vervaardigd op basis van tarwebloem, suiker, 18% boter, eieren en zout. Het deeg wordt machinaal gekneed en rust een nacht op een koele plaats. De volgende dag wordt het in wafelijzers met de typische geruite vorm in de oven gebakken. Nog steeds is het geven van deze lukken op nieuwjaarsdag diep ingeburgerd in de Westhoek.